17 Nisan 2018 Salı

KARADENİZ


KARADENİZ
Bir insan sizi uçurumun kenarından alıp apaydınlık bir yola koyabilir.
Ama biri var biri, uçurumun kenarından alır
Aydınlık bir yolda yanımda yürür, ama sürekli
Çünkü bilir o yolun yolcusu olmadığımı
Daha önce o yoldan yürümediğimi
Çünkü bilir, benim o yolda ki
Işığımdı kendisi
Onsuz o yolda bırak yol almayı
Adım bile atamayacığımı bilir
Yeniden en başa döneceğimi
Uçurumun kenarında bulacağımı
Bilir kendisi
Bir yola girdim bugün ben Ama apaydınlık bir yol,
O yolda turkuaz dendi bana
Doğru veya yanlış bilmiyorum, sadece o yolda ilerliyorum
O yolda mutluyum,
O yolun sonu KARADENİZ çünkü..
Saf-i Dem

Korkma Yolcu!


KORKMA YOLCU
 Ve dünya kendi karanlığına büründü
İnsanlık derin bir uykuda
Herkes içinde ki kuşkularla
Kendi iç dünyasında, karanlığa büründü.
Gecenin bir vakti yalnızlık
Gama ışınları eşliğinde, çalarsa kapını
Korkma yolcu! 
Dur bir dinle sessizliği
Şayet en iyi o tanır yalnızlığı...
Selamını al önce
De ki;
Bir çay koy sana da, bana da
Çay içeceğimiz konular var senle
Sen anlat hadi
Şafak sökmeden 
Kimsecikler duymadan
Nedir benimle derdin
Anlat ulan!
Anlat..
Saf-i Dem